Wejście Polski do Unii Europejskiej zmieniło warunki handlu zagranicznego artykułami rolno-spożywczymi, w tym także żywymi zwierzętami, mięsem i przetworami mięsnymi. Brak ceł powoduje, że rynki innych państw członkowskich są łatwiej dostępne dla polskich producentów. Jednocześnie producenci z innych krajów UE mogą konkurować na rynku polskim.
Wołowina jest produktem strategicznym preferowanym głównie ze względu na swoje walory zdrowotne. Mięso wołowe w Polsce jest wykorzystywane przede wszystkim jako mięso kulinarne, dlatego też surowiec powinien być pozyskiwany z bydła o odpowiedniej wartości rzeźnej. Produkcja wołowiny w Polsce jest silnie powiązana z produkcją mleka, dlatego klientowi proponuje się przeważnie wołowinę pochodzącą z krów wyselekcjonowanych z mlecznego użytkowania.
Głównym rynkiem zbytu dla polskiej wołowiny od lat są kraje UE, gdzie w 2016 r. trafiło ok. 87% wolumenu eksportu mięsa wołowego nieprzetworzonego. Polska wołowina jest konkurencyjna cenowo na rynkach unijnych. Dodatkowo sprzedaż zagraniczna stymulowana jest przez większą konsumpcję tego mięsa na rynkach UE. Obserwuje się jednak postępującą dywersyfikację rynków zbytu. Zyskują na znaczeniu nowi odbiorcy polskiej wołowiny, tj.: Izrael, Hongkong, Turcja, a także Bośnia i Hercegowina.
W dniach 12–18.04.2021 r., w porównaniu z poprzednim notowaniem, cena zakupu bydła rzeźnego wzrosła o 2,5% do 7,04 zł/kg. Była ona wyższa o 5% niż przed miesiącem oraz o 21% w stosunku do porównywalnego okresu 2020 r. W UE średnia cena zakupu bydła rzeźnego klasy R3 wyniosła 373,61 EUR/100 kg masy poubojowej schłodzonej i była większa o 0,4% niż tydzień wcześniej oraz o 1% niż przed miesiącem. W obrębie roku żywiec ten podrożał o 6%. W Polsce za bydło tej klasy uzyskiwano 330,74 EUR/100 kg.
Do wzrostu polskiego eksportu produktów wołowych przyczyniają się: przewaga cenowa polskiej wołowiny na rynku światowym oraz poprawa jakości produkowanej wołowiny w sposób zrównoważony.
Finansowane z Funduszu Promocji Mięsa Wołowego
